Το ΚΟΙΝΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ για τις δημόσιες συμβάσεις αφορά όλα τα έργα- προμήθειες –υπηρεσίες –μελέτες κλπ, που συνάπτονται μεταξύ των δημόσιων φορέων ( Υπουργείων, Ο.Τ.Α. , Ν.Π.Δ.Δ. κλπ)  και των ιδιωτών.

Ως  ΕΡΓΟ νοείται :

κάθε  δραστηριότητα που αφορά κυρίως στο αντικείμενο των έργων Πολιτικού Μηχανικού και αποτελεί ένα αυτόνομο και αυτοτελές αντικείμενο εργασιών. Για τη δημοπράτηση των χαρακτηριζόμενων ως <έργων> παραμένει το ίδιο καθεστώς (προκήρυξη διαγωνισμού, τεύχη δημοπράτησης , πτυχίο ΜΕΕΠ, κλπ). Ως <έργα> νοούνται οι δραστηριότητες που αναλυτικά περιγράφονται με κωδικούς στο παράρτημα Ι, και μόνο αυτές.

   Το κυρίως αντικείμενο των Έργων Πρασίνου, των Ηλεκτρομηχανολογικών Έργων, των έργων συντηρήσεως κτηρίων, της διαχείρισης Βιολογικών Καθαρισμών κ.ά      ΔΕΝ περιγράφεται στο Παράρτημα I  ως έργο , αλλά με δεκάδες κωδικούς που αναφέρονται στο Παράρτημα II , ως < προμήθεια > και <παροχή υπηρεσιών > , για παράδειγμα : υπηρεσία ελαιοχρωματισμών, συντήρηση καυστήρων,συντήρηαη κλιματιστικών, κλαδεύσεις δένδρων και θάμνων, διαχείριση και λειτουργία Βιολογικών Καθαρισμών,  κλπ.

   — Για τη δημοπράτηση των συμβάσεων που  χαρακτηρίζονται ως < προμήθειες > (όταν το αντικείμενο των προμηθειών είναι μεγαλύτερο από το αντικείμενο των υπηρεσιών ), καταργείται το ΜΕΕΠ(το εργοληπτικό πτυχίο) ως προαπαιτούμενο δικαιολογητικό στη δημοπρασία (άρα δεν χρειάζεται και το αντίστοιχο πτυχίο Πολ, Μηχανικού, Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, Δασολόγου ή Γεωπόνου ) και έχουν δικαίωμα συμμετοχής οι ενώσεις προμηθευτών . Κριτήριο ανάθεσης είναι η χαμηλότερη τιμή ή η πιο συμφέρουσα οικονομική προσφορά . Ως Οργανισμός Πιστοποίησης ή Επιμελητήριο νοείται το Εμπορικό και βιομηχανικό Επιμελητήριο (ΕΒΕΑ), και απαιτούνται δικαιολογητικά όπως : η «εμπειρία» (με περιορισμένο χρονικό όριο π.χ. την τελευταία τριετία), τα οικονομικά μεγέθη, η πιστοληπτική ικανότητα, , κ.ά.  τα οποία στην πιο συμφέρουσα οικονομική προσφορά μπορεί στη διακήρυξη και να «σταθμίζονται» με συγκεκριμένα κριτήρια αξιολόγησης.

— Για τη δημοπράτηση των συμβάσεων που χαρακτηρίζονται ως <παροχή υπηρεσιών> ισχύουν τα παραπάνω κριτήρια μαζί με την εμπειρία (αποδεδειγμένη) σε παρόμοια έργα ,το προσωπικό της εταιρείας, κλπ. . Εδώ , στους κωδικούς της παροχής υπηρεσιών περιλαμβάνεται και η εκπόνηση μελετών .

   Τα προβλήματα στην εφαρμογή των CPV εντοπίζονται  στα εξής :

α)  Με την υπαγωγή στο Παράρτημα II , πολλά  έργα  χαρακτηρίζονται ως <προμήθειες> και <υπηρεσίες> που μπορεί να εκτελέσει ο οιοσδήποτε , άρα στην πραγματικότητα καταργείται το ΜΕΕΠ ( και δεν είναι απαραίτητα ούτε καν τα πτυχία των ΑΕΙ ή ΤΕΙ  ) .

β)  Καταργείται ο ενιαίος τύπος διακήρυξης, άρα κάθε φορέας θα μπορεί « σύννομα » να καλεί τους ενδιαφερόμενους και να «φωτογραφίζει» μέσα από καταχρηστικούς όρους υποψήφιους αναδόχους. Ήδη έχουμε δει τέτοιου τύπου διακηρύξεις σε πολλούς Ο.Τ.Α. και Ν.Π.Ι.Δ. Με αυτόν τον τρόπο καταστρατηγείται η αρχή της ισότητας και της διαφάνειας στις δημόσιες συμβάσεις.

γ) Καταργείται το εργολαβικό όφελος ,με συνέπεια άμεση μείωση των τιμών κατά 18%, ή και 28 % .

δ) Με τη διαδικασία της <συμφερότερης οικονομικής προσφοράς> ( αντί της χαμηλότερης ) θα αυξηθεί σημαντικά το κοστολόγιο των δημοσίων συμβάσεων και θα συρρικνωθεί σημαντικά ο αριθμός των συμμετασχόντων .

ε)Αυξάνονται οι προσφυγές κατά των διακηρύξεων και των επιμέρους σταδίων δημοπράτησης ,με αποτέλεσμα να καθυστερεί η επιλογή αναδόχου ή και πολλές φορές να ακυρώνεται ο διαγωνισμός.

στ) Δεν ακολουθείται  κατά τα στάδια της  υλοποίησης των διαγωνισμών η πρακτική παρακολούθησης όπως εφαρμόζεται στα δημόσια έργα (ορισμός επιβλέποντα , πρωτόκολλα αφανών εργασιών, αναλυτική επιμέτρηση, συνοπτική, κ.α) και αυτό αποβαίνει εις βάρος της ποιότητας κατασκευής και οδηγεί σε αυθερεσίες.

                                           

  ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ –  ΜΕΤΡΑ

Α. Τα Έργα  που  μέχρι και σήμερα θεωρούνταν ολοκληρωμένα και εξειδικευμένα  να συνεχίσουν να θεωρούνται έτσι και να ενταχθούν στην κατηγορία του <ΕΡΓΟΥ> όπως αυτή νοείται στα ΠΔ 59/07 και ΠΔ 60/07 (των οποίων η περιγραφή πρέπει να εμπλουτιστεί με τις έννοιες π.χ. της «κοινωφελούς λειτουργίας,  περιβαλλοντικής λειτουργίας, κλπ »

Β. Την   εφαρμογή ενιαίου τύπου διακήρυξης , με σταθμισμένα εκ των προτέρων τα κριτήρια αξιολόγησης για τις συμβάσεις παροχής υπηρεσιών ή προμηθειών

Γ. Ως Οργανισμός πιστοποίησης να οριστεί ,ανάλογα με το αντικείμενο, το οικείο Επιμελητήριο (ΓΕΩΤΕΕ ή ΤΕΕ)  

 

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

Post comment