Αναδημοσιεύουμε άρθρο της Χριστίνας Παπαγιάννη που δημοσιεύθηκε στο Build με τίτλο :

Κατασκευές: Το «μπλοκ» των μεγάλων & η μετατόπιση της διαφθοράς στο δημόσιο

Τι λέει ο κλάδος για ΣΔΙΤ, εκπτώσεις & ανταγωνισμό

Το καμπανάκι του κινδύνου κρούουν για τις χαμηλές προσφορές και το τοπίο του ανταγωνισμού στις κατασκευές, συμμετέχοντες στη δημόσια διαβούλευση της Επιτροπής Ανταγωνισμού ως προς τη μη ύπαρξη συνθηκών ανταγωνισμού στον κλάδο. Ένας από τους τρεις συνδικαλιστικούς φορείς εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον Κατασκευαστικό κλάδο και συμμετείχαν στη διαβούλευση αναφέρει ότι οι εργοληπτικές επιχειρήσεις της 7ης τάξης κατέχουν τα σημαντικότερα μερίδα της αγοράς των δημοσίων έργων ενώ στην ανώτερη τάξη, το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς (περί του 65%) το κατέχουν μόλις δύο εταιρείες, η Άκτωρ και η Τέρνα. «Στην πραγματικότητα,οι εταιρείες 7ης τάξης, που έχουν το 80% της αγοράς, δέχονται μόνο τον ανταγωνισμό από εταιρείες της ίδιας τάξης. Εάν, δε, προστεθεί και το μερίδιο της αγοράς, που αποσπούν οι 6ης τάξης εταιρείες, παρατηρείται ότι το μερίδιο της αγοράς που κατέχουν οι εταιρείες 6ης και 7ης τάξης φθάνει το ποσοστό του 90%. Όλες οι υπόλοιπες εργοληπτικές επιχειρήσεις, οι οποίες σε αριθμό αντιπροσωπεύουν το 99% του χώρου, οδηγούνται σε έναν έντονο ανταγωνισμό διεκδικώντας το υπόλοιπο 10% της αγοράς. Ο έντονος αυτός ανταγωνισμός μεταξύ των μικρότερων εταιρειών επιβεβαιώνεται από τα πολύ υψηλά ποσοστά των προσφερόμενων εκπτώσεων, τα οποία είναι υψηλότερα από τις προσφερόμενες εκπτώσεις των επιχειρήσεων της 6ης και 7ης τάξης». Ανησυχία εκφράζεται για το γεγονός ότι οι εγχώριοι μικροί και μεσαίοι κατασκευαστές σύντομα δεν θα είναι σε θέση να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς λόγω αυξημένων χρηματοοικονομικών και τεχνικών κριτηρίων που θα τίθενται από τους «εισαγόμενους» κατασκευαστές με αποτέλεσμα τη περαιτέρω αύξηση της ανεργίας στον τεχνικό κλάδο. Εν τέλει, κατά την άποψη του ίδιου φορέα, θα επικρατήσουν 2 ή 3 μεγάλοι παίκτες, οι οποίοι δεν θα διασφαλίζουν την ύπαρξη υγιούς και ανόθευτου ανταγωνισμού αλλά μάλλον θα ρέπουν προς τη δημιουργία κατασκευαστικών blocks με στόχο τον περαιτέρω περιορισμό του. Ακόμα μία ένωση συνδικαλιστών υποστηρίζει πως πλέον υπάρχει μετατόπιση της διαφθοράς και των συνεννοήσεων για την αποφυγή του πραγματικού ανταγωνισμού από τον ιδιωτικό στο δημόσιο τομέα.

Εκπτώσεις: Ασύμφορη αλλά διαυγής η χαμηλότερη προσφορά

Κατασκευαστική εταιρεία που κατέθεσε τις απόψεις της εξηγεί ότι οι διαγωνισμοί ανάληψης έργου, όπως υφίστανται, γίνονται για να υπάρχει ένας κατά το δυνατόν λιγότερο υποκειμενικός τρόπος επιλογής αναδόχου, χωρίς σε καμία περίπτωση να σημαίνει ότι η φθηνότερη προσφορά κατά τη φάση του διαγωνισμού είναι και η συμφερότερη: «Το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει συχνά». Επίσης, ο δυνητικός ανάδοχος κατά τη φάση του διαγωνισμού προσφέρει σε καθεστώς πλήρους αβεβαιότητας, γιατί – ειδικά μετά την ηλεκτρονικοποίηση των διαδικασιών – δεν γνωρίζει ούτε τον αριθμό των εταιρειών που θα ανταγωνιστεί, ούτε και το προφίλ των ανταγωνιστών του. Συνεπώς, κατά την εταιρεία, «έχει το κίνητρο να υποβάλει, και στην πράξη, τη βέλτιστη προσφορά του με σκοπό αμιγώς την ανάληψη του έργου και γνώμονα τα ίδια επιχειρηματικά του κριτήρια, και όχι με κριτήριο τον αριθμό και την ταυτότητα των συμμετεχόντων». Ωστόσο, συνδικαλιστική ένωση προτείνει τη θέσπιση εθνικών κανόνων δικαίου για έργα κάτω του ορίου της κοινοτικής οδηγίας, που αποτελεί τη μοναδική, δίκαιη και βιώσιμη λύση για τις μικρές και μεσαίες εργοληπτικές επιχειρήσεις, που αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα επιβίωσης και κινδυνεύουν να αφανιστούν.

Επαρκής ο ανταγωνισμός στα έργα ΣΔΙΤ

Κόντρα στις αιχμές της έκθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού για τα ΣΔΙΤ αλλά και απόψεων που κατατέθηκαν, εταιρεία του κατασκευαστικού κλάδου κάνει σαφές πως «αναπτύσσεται επαρκής ανταγωνισμός» και δεν είναι ακριβές το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι η χρήση συμβάσεων ΣΔΙΤ συνεπάγεται μεγέθυνση έργων που θα μπορούσαν να κατατμηθούν σε περισσότερα μικρότερα έργα, καθώς οι απαιτήσεις είναι που καθορίζουν το μέγεθος των φορέων.

Το άρθρο βρίσκεται και .